zondag, februari 03, 2008

Nooit gedacht aan een sneeuwbal

Een sneeuwbal maar dan heter. Ik zit weer helemaal in het liedje. Het klinkt prachtig, nu al en het was de 505 versie nog maar. Je weet wel, zal ik het opnieuw inspelen of laat ik het zo-versie. Als ik het zo laat wordt het minder. De basis moet 100% zijn, dan kan ik ermee pronken. Tevens is de vrouwelijke stem op het nummer zeer belangrijk: ik heb er nog nooit een opgenomen. Ik blijf ook kutten met de reverb. Het klinkt niet zoals ik wil. Ik zal kijken of ik er meer over kan leren, anders koopt ik gewoon de lexicon mx200. Daar zitten pracht verbjes op en hij gebruikt niet het geheugen van de computer. Cool!

enniewee, kost een hoop tijd en ik moet oppassen niet ongeduldig te worden. Het vorige ding, verloren hoogte, is gaaf maar klinkt niet zo als het had gemoeten, teveel contrast, weggedrukte bas en te harde snare. Zang niet gescheiden genoeg, niet transparent genoeg. Kortom een rommeltje en het ergste: de zanger! Geen emotie! Uitdrukkingsloos! De smaakmaker van het liedje smaakt nergens naar, hoe mooi de koortjes ook zijn, het blijft een beetje... duf. Kan het nog overdoen hoor! En dan afmixen op md oid. Dat renderen op de comp is naadje. Er blijft nix van over!

Dus..geduld... eens heb ik de klapper, je moet het voelen van een voorbode. Airplay, vrienden, naar buiten... leven...