Op het gat

dat ligt het dus. Een en ander resulteerd in een nieuw liedje, Engert (werktitel) alwaar de zanger in de huid kruipt van een engert. Tergend stemmetje, en een melodie die blijft hangen en wurgen en knagen en lurken.
Allez, gene funk maar dat komt wel weer. Ik kan teveel, dat is het probleem.
Engert is nu in de 1e ontwikkelingsfase, de vage textlijnen en dito melodie. De text moet zo op het eerste gezicht nog iets enger en de melodie nog iets wurgender. De zag moet toch met de hoge piepstem en wellicht doen we er wat dracula-achtige lage stemmen bij. Leuk voor een koortje? De Monniken zingen AAAAAA!aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

Nu ik zit te tiepen denk ik ineens dat het begin wel erg op "Besef" lijkt. Dat heeft ook dat spannende, alleen is dat een gezapig liedje en deze wordt echt geacteerd. Ik ben het zat om suf te doen, willen we er uit springen, dan moeten we gek doen, no?

Al dat dingen meer

Tevreden in de unplugt versie van verloren hoogte voor de grote prijs, sceptisch, aan het eind een stukje drumstel laten zitten en funk-bas. Lache..horen ze toch niet want ze luisteren maar 1 minuut.
De andere klappert weet ik nog niet, ik neem flux wat meer op, we zien wel... eigenlijk boeuit het me niet zo, ik ben te druk met andere dingen, mijn eigen dingen, niet zo'n kutprijs voor een genre wat ik niet maak. Je moet wat.

ZSM met iets nieuws beginnen. Funk, funk.... met brains brotha!